Mintgroene korte broek

Toen ik laatst bij de stoffenwinkel om de hoek was om stof te kopen voor de Vogue 1250 jurk van mijn zus kon ik een coupon mintgroene stretch katoen niet laten liggen. Wat ik er van wilde maken wist ik eigenlijk meteen al. En dat is best bijzonder, want meestal koop ik coupons ter vulling van de voorraadkast en komen ze er na een periode x uit als ik er een geweldig patroon bij gevonden heb. Dit lapje heeft de kast niet van binnen gezien.

Ik heb het patroon van een driekwart broek erbij gepakt. De betreffende broek heb ik ooit in de winkel gekocht en daar heeft mijn moeder een patroon van gemaakt. Omdat ik de gekochte broek nog steeds aan pas, leek dit patroon mij wel geschikt. Meteen zeker weten dat je er in past, is toch fijner dan op de gok en met wat meetwerk (= weten) een patroon uit de Knipmode halen.

Qua lengte van de broekspijpen had ik veel te weinig stof. Een kleine 50 centimeter, waarvan al tien centimeter aan de band is opgegaan. De pijpen zijn daarom op een ondefinieerbare lengte. Maar gelukkig kan tegenwoordig alles qua lengte en mocht dat niet het geval zijn, ik vind het prima zo.

Voor de sierstiksels op de zakken heb ik uitwasbare versteviging van de borduurmachine gebruikt. Zo komen de steken veel netter op de stof te liggen en gaat het minder trekken.

Omdat ik wel toe was aan een beetje uitdaging heb ik de broek overal waar het een beetje kan doorgestikt met een dubbele stiksteek (van voor naar achter en weer terug naar voren). En dat is best goed gelukt, al zeg ik het zelf. Dat doorstikken kost wel veel tijd. Uren heb ik achter mijn naaimachine gezeten, starend naar het heen en weer gaan van de naald. Maar het is voor het goede doel. Dankzij de tips van Thea tijdens het naaiweekend heb ik de bovenband er ook netjes aan kunnen zetten zonder ingewikkelde keerhandelingen en extra stiksels. Sanchopower!

Dankzij de broek die Anouk voor haar dochter maakte kwam ik terecht bij een superduidelijke tutorial voor het inzetten van de rits. Ik heb deze keer precies gedaan wat de dame op het filmpje zei, waardoor de gulp nu precies andersom zit dan bij mijn gekochte spijkerbroek.

Her en der zitten nog wat aandachtspunten maar over het algemeen ben ik best wel tevreden over dit project. Op naar de volgende kortedriekwart broek. Ik heb nog een meter kobaltblauwe stretch katoen liggen. Daar moet maar gauw de schaar in. Het bijpassende hemdje heb ik al bijna af.

En toen ik klaar was (dat was een jaar later) blijk ik de broek niet meer te passen. Zucht, zware botten hè ;)

Juliette tas

Van de restjes stof van mijn Amy Butler Field bag heb ik een Juliette tas (La Maison Victor/Mijn Tas) gemaakt. Knippen en verstevigen deed ik op een zonnige zaterdagmiddag in de tuin, tweede Pinksterdag zat ik 's avonds twee uurtjes achter mijn machine en mijn Juliette tas is klaar. Helemaal klaar. En goedgekeurd... en de volgende ligt alweer geknipt klaar, want wat een superhandig tasje is dit.

En de restjes die nu nog over zijn?

Natuurlijk heb ik die bewaard, je zou er nog maar eens wat uit kunnen maken... 

*Zucht* ;)

Sancho Patronen Evaluatie mei 2015

Na een hectisch begin van het jaar 2015 waarin ik vanuit het niets fulltime voor de klas sta, begin ik langzamerhand mijn draai weer te vinden. Het grote voordeel van het onderwijs zijn de vele vakanties. Twee weken voorjaarsvakantie, twee weken meivakantie, zes weken zomervakantie...

Doordeweeks heb ik weinig tot geen tijd voor mijn hobby's, de weekeindes evenmin. Met de meivakantie in het vooruitzicht heb ik mij daarom ingeschreven voor de Sancho Patronen Evaluatie. Een flinke stok achter de deur om tijd achter mijn machines door te brengen (& te ontspannen) en geef toe, de uitdaging om een tas te maken is mij op het lijf geschreven. En zo kwam het dat eind april een door Naaipatronen.nl gesponsord patroon op de mat viel. Een leuke tas van Amy Butler, namelijk de Field Bag & Tote.

Na het omrekenen van de maten van het 'affe' werkstuk sloeg mij toch enigszins de schrik om het hart. Dit zou geen grote tas worden, maar een slagschip. En ik ben de laatste om toe te geven dat ik - als een ware vrouw - veel te veel meesleep in mijn tassen. Maar deze tas...

Na wat opstartproblemen - de beschrijving is zo uitgebreid dat het echt even puzzelen is welke stukken je hoe vaak moet overnemen en uit welke stof moet knippen - was ik lekker op gang. Ik heb een middag de tijd nodig gehad om alle patroondelen over te nemen op papier en uit stof te knippen. Daarna nog eens een middag om alles te verstevigen. En toen nog eens twee en een halve dag om alles in elkaar te stikken. Al met al had dat best wat sneller gekund, maar ik werk heel precies en netjes en dat kost nu eenmaal tijd... Maar dat levert wel een perfect afgewerkt eindresultaat op.

Inmiddels is mijn evaluatie ook geplaatst op het forum van Vereniging Sancho. Daarin schreef ik onder meer...

De patronen van Amy Butler zijn zeker een aanrader voor de naaiofielen
die van tassen maken nog niet veel kaas gegeten hebben.
Iedere stap wordt uitgebreid beschreven (al dan niet ondersteunt door plaatjes,
helaas wel in het Engels), waardoor je stap voor stap je tas maakt.
De afwerking is meer dan netjes te noemen.
Het enige lastige is dat er gewerkt wordt met Amerikaanse/Engelse maten (inches).
Ik heb gebruik gemaakt van een gauge, waarmee ik heel gemakkelijk
de naadtoeslag van 5/8, ¾ of ½ inch heb kunnen aftekenen. Daarnaast heb ik
bij het stikken van de naden veel gebruik gemaakt van de ritsvoet van mijn naaimachine
en de naald verplaatst. Dat moet wel mogelijk zijn met een naaimachine. 

Ten aanzien van de versteviging heb ik nog een opmerking:
in het patroon wordt aangegeven dat je gebruik moet maken van
heavy fusible interfacing en van fusible fleece.
Er worden hier merk namen genoemd van materiaal dat in Nederland
niet verkrijgbaar is. Uiteindelijk heb ik alle delen verstevigd met gangbare strijkversteviging. Het resultaat is prima.
Eventueel zou ik bij een volgend exemplaar een dikkere versteviging
op het bodemdeel van de tas en van de voering strijken,
zodat de bodem niet gaat hangen. 

Al met al ben ik heel tevreden over mijn tas, al is deze wel van een praktisch wat onbruikbaar formaat. Zelfs ik - die echt veel meesleept - vind dit te groot voor dagelijks gebruik. Voor een logeerpartijtje of een strandbezoek met het hele gezin is het wel een echte aanrader.