Een paar jaar geleden heb ik de stoffenvoorraad van mijn oma geplunderd en alles wat ik zou kunnen gebruiken meegenomen. Grote lappen waren er nog maar weinig, kleine restjes des te meer. Als van geboorte Zeeuwse voldoet mijn oma zeer zeker aan de 'Ons Zeeuwen bin zuunig'. Werkelijk iedere snipper is bewaard. Goede isolatie van het huis, zullen we maar zeggen.
Dit lapje is destijds de kast in verdwenen en er bij een opruimronde een paar weken geleden uit gekomen. Qua hoeveelheid leek het nog best wat, vast en zeker genoeg voor een rokje. Toen ik eenmaal daad bij woord voegde bleek dat het lapje A: gigantisch scheef geknipt was en B: de stippen scheef lopen. Na een heleboel meten en rekenen heb ik er een rokje uit weten te krijgen.
Ondertussen plaatste ik op Facebook onderstaande foto in de Facebookgroep van Vereniging Sancho, met het bericht erbij dat ik een rokje aan het maken was van stof van oma, waar je maar beter nooit het journaal mee moet gaan presenteren. Na al het meten was ik gezegend met knallende koppijn, je kijkt je scheel op al die stippen.
Ik ben uitgegaan van het breedste deel van mijn heupen en benen, en heb daar 5 centimeter bij opgeteld. Zo kan ik veilig gaan zitten, zonder scheurende middenachternaad. Om het stippenpatroon niet te doorbreken heb ik namelijk alleen een naad middenachter gemaakt. Vanwege het vrij forse verschil tussen bovenbenen (zwemmersbenen) en heupomvang heb ik aan de zijkanten figuurnaden gemaakt. De elastische tailleband knipte ik uit een zwart tricot shirtje dat bij de productie niet voorgewassen is... na een wasbeurt hing het op hoog water. In het kader van Use What You Have dus creatief gebruik van wat er in de kast ligt.
Ik heb het rokje afgelopen week gedragen met een rood wikkelvest, maar helemaal gelukkig word ik niet van die combinatie. Iemand een idee wat er bij kan?
Patroon: meten is weten, zelf 'getekend'
Stof: een of ander zwaar polyester stippenstofje uit oma haar voorraad
en een stuk van een oud t shirt
