Een paar jaar terug kocht ik bij de H&M een fijn bolerootje. Eigenlijk is het niet meer dan een drietal lapjes stof, afgewerkt met een biaisbandje. Heel dun, zodat het fijn dragen is in de zomer. Wat later kocht ik op de markt een lap stof, waarvan ik eigenlijk niet wist wat ik er van wilde maken. Omdat ik net een nieuwe biaisband maker had gekocht, leek mij het bolerootje wel wat. Dus heb ik van het gekochte bolerootje een patroon gemaakt en er een bolerootje van gemaakt. Dat ik dus nooit draag.
Wat minder lang geleden vluchtte ik voor een flinke stortbui de plaatselijke stoffenwinkel in. De hoosbui duurde voort, dus ik heb uitgebreid de tijd gehad om de winkel grondig door te neuzen. In de mand met coupons vond ik een coupon gebreide stof met pailetten in zebraprint. Krap 60 centimeter, met gat! Dat gat maakte het lastig om een gewoon recht vestje te maken, zoals ik van plan was. Bij het doorspitten van de stapel al getekende patronen (waarom moeilijk doen als het makkelijk kan), kwam ik het patroon van het bolerootje weer tegen. En dat paste er met gemak uit.
Vanwege het gat (op de foto links naast het middelste patroondeel) heb ik de stof uitgelegd en enkel geknipt. Normaalgesproken doe ik dat nooit, ik knip altijd dubbel. Nu weet ik weer waarom. De oplettende kijker heeft vast al gezien dat ik twee dezelfde voorpanden ga krijgen op deze manier. En inderdaad, die had ik ook. Met heel wat kunst en vliegwerk heb ik de ronding van de onderrand van het voorpand recht afgeknipt en uit een ander stukje het rechte stuk rond gemaakt. Niet helemaal zoals ik het bedacht had, maar soms is het niet anders.
Om extra lengte aan de mouwen te krijgen, maakte ik twee flink brede boorden. Omdat de pailletten kunnen gaan irriteren heb ik dat van de onbewerkte stukken aan de zelfkant gedaan. Rondom moet ook een brede bies, die is wel van pailletten (en dat irriteert lichtelijk in de nek, hmpft).
Ooit heb ik op Sancho de tip gelezen om framillon mee te locken in de naden. Nadat de eerste, niet bedoelde naad, een beetje ging golven, heb ik dit bij de overige naden gedaan. In het begin is het even proberen wat het beste werkt, maar toen ik eenmaal de smaak te pakken had ging het super makkelijk. Dit ga ik vaker doen, want de halsbiezen van tricot shirtjes gaan nog wel eens hangen.
Al met al ben ik heel tevreden over het eindresultaat. Van een coupon waar ik in eerste instantie niets mee dacht te kunnen vanwege het gat, heb ik toch nog een leuke bolero weten te maken. In het voor en najaar met een lange mouwen shirt eronder en in de zomer met korte mouwen. Het gekriebel van de pailletten in m'n nek neem ik dan maar even voor lief.
